Blog ของไอ้ราหู หู ฮู้ ~

โอวว เย้ สวัสดีครับ ทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมเยือน Blog ของผม ทั้งอย่างตั้งใจและไม่ตั้งใจ

วันนี้ไม่รู้นึกคึกยังไงไม่ทราบได้ อยากจะลองเขียน Blog บ้าง

ตอนแรกผมก็ชอบอ่าน Blog ของคนอื่นใน Exteen มาก ได้ทั้งความรู้ สาระ (และไร้สาระ) มากมาย เลยคิดว่าอยากจะมี Blog ของตัวเองบ้าง แต่ก็ไม่มีเวลาทำสักที เพราะงานมันรัดตัวมวากกกกก คิดมาตั้งแต่ต้นปี 2553 ตอนนี้จะหมดปีแล้ว พึ่งจะมาเขียนเดือนธันวาคม !!

เอาล่ะน่ะช่างมัน อย่างน้อยก็เขียนภายในปีนี้แหละว่ะ

เข้าเรื่องกันดีกว่านะเธอว์ (ไปติดคำนี้มาจากไหนว่ะ )

ผมเป็นคนชอบรถจักรยานยนต์มาก มากขนาดที่ว่า รถคันแรกของผม ได้มา ต้องกางมุ้งให้มัน

เพราะ "กลัวยุงกัด " จนเพื่อน ๆ หาว่า "บ้า"

รถคันแรกของผมคือ Honda Tena รุ่นไม่มีคลัชมือ (เป็นคลัชข้อเหวี่ยง คล้ายของ Honda Wave หรือ Dream)

ซึ่งขอบอกไว้ตรงนี้ก่อนเลยว่า ตอนนั้นผมเป็นนักศึกษา และซื้อด้วยน้ำพักน้ำแรงของตนเอง ภูมิใจโคตร

แม้จะมีคนบอกว่า ทำไมไม่เก็บเงินซื้อรถไปเลยว่ะ ? ผมก็ได้แต่ตอบว่า เออ รถซื้อแน่ แต่ต้องซื้อมอไซด์ก่อน

เพราะอรรถรส ในการขี่มอไซด์กับขับรถ มันต่างกันลิบลับ ใครเคยขี่และสัมผัส จะรู้จริง ๆ

แต่ผมไม่ใช่พวกขับเร็ว หรือขับกวนส้นเท้าชาวบ้านนะครับ อรรถรสที่ว่า คือ การขับเล่น ชิว ๆ

อากาศเย็น ๆ ทิวทัศน์สวย ๆ ป่าเขาลำเนาไพรนี่โคตรจะชอบเลยครับ ดังนั้นของแต่งผมจะเน้นเดิม ๆ ไว้ก่อน

และด้วยภัยธรรมชาติ ทำให้ Tena ของผมต้องจากผมไปในสุด จากเหตุการณ์น้ำท่วมหาดใหญ่ปี 2540

ผมห่างมอไซด์มาเกือบ ๆ 5 ปี ระหว่างนั้นก็ขี่ของเพื่อนบ้าง ของญาติบ้าง ของบริษัทบ้าง ไม่มีของตัวเองสักที

จนเมื่อผมได้พบกับเว็บหนึ่ง ที่เล่าถึงบรรยากาศสมัยก่อน ๆ ที่ผมพึ่งซื้อรถคันแรกได้ใหม่ ๆ ทำให้ความทรงจำอันหอมหวานของผมได้ระลึกอีกครั้ง คือ ที่นี่ครับ http://2strokeclub.com/ 

ผมอ่านไปอ่านมาแล้วก็ยิ่งหลงรักมอไซด์ยิ่งขึ้น โดยเฉพาะพวกรถเก่า ๆ รถเครื่องยนต์สองจังหวะ

จนเมื่อกลางปีนี้ ผมเดินเล่นแถว ๆ อ่อนนุช พลางเหลือบสายตาไปเห็นมอไซด์คันหนึ่ง

ที่ผมเคยอยากได้มากเมื่อก่อน นั่นคือ KAWASAKI SERPICO SS จอดแน่นิ่งยางแฟ่บ อยู่ข้าง ๆ ร้านข้าวมันไก่ !!!

ผมเข้าไปสอบถามว่า มีเจ้าของมั้ย เจ้าของก็เฮียร้านข้าวมันไก่นั่นแหละ ผมเจรจาซื้อต่อมาในราคาเกือบ ๆ ครึ่งหมื่น เพราะเขาก็เป็นคนเล่นมอไซด์และรักมอไซด์เหมือนกัน (รักแล้วทำไมจอดทิ้งขว้างแบบนี้ว่ะ )

นี่คือสภาพน้องเซอร์ที่ผมเจอครั้งแรก โป๊ เปลือย ล่อนจ้อนเลยทีเดียว

 

เห็นแบบนี้แต่มีทะเบียนนะเธอว์ แต่ขาด 2 ปี เอาไปต่อ+โอนโดนปรับอ่วมเหมือนกัน

ด้วยความที่น้องเขาเปล่าเปลือย ขับไปเจอแก๊งรีดไถเล่นแน่ ๆ เลยให้น้องเซอร์พักผ่อนในบ้านไปเกือบครึ่งปี

ระหว่างนั้นผมก้หาอะไหล่มาสะสม พาไปร้านซ่อมดูระบบไฟ ระบบเครื่องบ้าง สารภาพตรง ๆ ว่าค่าดูแลน้องเซอร์คันนี้แพงกว่าค่าตัวที่ซื้อมาตอนแรกไปซะแล้ว

ตอนที่ทำสีใหม่ คิดว่าจะเอาสีอะไรดี ตอนแรกว่าจะเอาสีเขียวใบตองสด เพราะ Kawasaki มันผูกขาดสีเขียวไว้ รุ่นไหนออกมา สีเขียว ขายดีตลอด แถมดูสวยตลอด ไม่ว่ารุ่นไหนของ Kawasaki ก็ตาม (ฉายาของ Kasawaki ที่พี่ยุ่นเรียกกันคือ "วายร้ายสีเขียว")

พลันไปเห็น blog ของท่านนึงที่ชอบมอไซด์ 2 จังหวะเหมือนกัน ท่านนั้นขี่ SUZUKI RG-GRAMMA I อยู่ซะด้วย

แถมติดสติ๊กเกอร์ลาย ตัวมาสค๊อตจากโปรแกรมโวคาลอยด์  "ฮัทซึนะ มิคุ" !!!

ผมก็ชอบดูการ์ตูนอยุ่เหมือนกัน เลยคิดว่าจะเอาลายอะไรที่มันเกี่ยวกับ การ์ตูนดี คิดไปคิดมา คิดแล้วคิดอีก นอนคิด นั่งคิด ตีลังกาคิด ตอนแรกว่าจะเอา โวคาลอยด์ Luka อยู่เหมือนกัน แต่รถผมแฟริ่งมีไม่ครบทุกชิ้น (ขาดบังหม้อน้ำกับอกไก่) ทำมาไม่สวยแน่ ๆ พลางไปอ่าน Blog ของท่านเนย

เลยคิดออกมา เอ้าลาย ซาซาบี้แล้วกันว่ะ !!!

น้องเซอร์ เลยออกมาเป็นแบบนี้

มีฟันเนลด้วยน่ะ แต่ผมไม่ใช่นิวไทป์ มีไปก็เท่านั้น

(ความจริงฟันเนลมันแปลว่ากรวย มันเลยแปลว่า ระบบใช้กรวยเวลาเติมน้ำมัน เพราะถังผสม 2T ไม่มี)

คิดเล่น ๆ ว่าจะใส่เขาด้วยแหละ ได้ครบสูตร "สีแดง มีเขา แรงกว่าสามเท่า" แต่กลัวแรงเกิน ตำหนวดจับ เลยไม่ติด ให้มันแรงแบบปกติก็พอ 5555

ไม่บ้า ไม่รักมอไซด์จริง ทำไม่ได้นะเนี่ย